Ze noemen mij de Barrel Smuggler. Waarom? Dat vertel ik je later. Niemand weet wie ik echt ben. Ook niet waar ik precies vandaan kom. En dat hou ik graag zo. Wat ik wél wil dat je weet? Ik smokkel geen geheimen. Ik bottel ze.
Een vaste verblijfplaats heb ik niet. Een schuilplaats soms wel. Een ogenschijnlijk onopvallend warehouse in Leidschendam, bij mijn broer Peet, die daar zijn drankenspeciaalzaak runt.
Soms duik ik onder in een whiskywarehouse in Katwijk. Daar schuilt een wereld waar de regels vervagen. Waar tijd verdwijnt in eikenhout. Waar vaten fluisteren als je goed luistert. Daar liggen mijn vaten. Vers gesmokkeld. Zorgvuldig gebotteld. Te wachten tot ik vind dat het tijd is om hun gouden vocht in flessen te vangen.
Ik ga waar anderen niet snel komen. Oude distilleerderijen. Vergeten kelders. Collecties waarvan het verhaal soms interessanter is dan de whisky zelf. Daar vind ik mijn schatten. Elke fles die je van mij tegenkomt, is het resultaat van een reis. Soms lang. Soms avontuurlijk. Altijd met smaak.
Dit logboek is mijn dagboek. Mijn archief. Een verzameling van ontdekkingen, verhalen en flessen die misschien maar één keer voorbijkomen. Want wat je vandaag ziet, kan morgen verdwenen zijn.
Ik blijf bewegen. Ik blijf zoeken. Ik blijf ontdekken. Dus kom regelmatig terug. Lees de verhalen. En vooral: blijf nieuwsgierig.
Maar wees gewaarschuwd… zodra je verder leest, laat het je nooit meer los.
Met ondernemende groet,
De Barrel Smuggler